15-9-2024 Lake Mburu-bukoba.

15-9-2024 Lake Mburu-bukoba.

Het wordt vandaag een lange rit in de bus,

tijdens de terugweg door het park weer allerlei mooie beesten gespot , kuddes koeien, geiten,giraffen,apen,zebras, vogels,  weer prachtig.

Ook zagen we locals in het veld die takken smeulen tot houtskool wat dan weer verkocht wordt op de markt. 

We reden door dorpjes met langs de weg winkeltjes , groente, kleurige kleding en ook vlees wat in de zon hangt te hangen en misschien wel te garen hi hi.en ook overal weer afval langs de weg, heel veel plastic flesjes.

Deze dag gaan we de grens over naar Tanzania onze visums kloppen niet de datum is verkeerd dit komt door Djoser, Mozes lijkt zich er niet druk om te maken,voor een aantal van ons is het wel een dingetje. Van Mozes moeten we allemaal maar zeggenu wanneer de douane er naar vraagt , dat onze vliucht naar Zanzibar veranderd is.

TIjdens onze rit moesten we een aantal keer op een weegbrug langs de weg beetje onduidelijk waarvoor dit was.

De weg was lang en ging  langs allerlei nederzettinkjes, mensen vinden het leuk als je terug wuift hi hi best gek om vrouwen in super gave kleurige kleding te zien met van alles op t hoofd of werkend in het veld

Enfin iets van 40 km voor de grens werd de bus geparkeerd bij een weidje, de tenten uitgelegd op t veldje om te drogen van de douw.

De lunch met elkaar weer in elaar geflanst en gegeten. Wat over was ging naar een jongen verderop.

We vervolgden onze weg, ik vindt het persoonlijk heel vreemd dat er overal hangjongens onder bomen staan met hun glimmende brommers, ze doen geen r..t.en dat in elk dorp.

De bus werd nabij het douane gebouw geparkeerd en wij naar binnen, dit ging nog ff duren.BIj binnenkomst werd je temp gemeten, ik moest dit wel 5 keer doen ws omdat ik te warm was,moest zelfs even gaan zitten op n bankje.

bij de verdere controle werd er een foto gemaakt, je pas gescand en je vingerafdruk genomen, helaas is het apparrraat niet aan te passen als je er maar 4 hebt, ik stak mijn hand omhoog het mannetje  keek verbaasd op en nam genoegen met een  duim afdruk.

De douane deed toch wel moeilijk over de datum van de visums maar nadat Mozes ietwat  geld toe schoof werden we door gelaten. 

Dit gedoe gaat geheely op Afrikaanse wijze dus niet zo snel als gewenst pff, tijdens het wachten wilde er een man stiekum voordringen ha ha dat had ie gedacht. 

Nog wat Tanzaniaanse peegels gewisseld en hobbelen maar weer. het landschap is hier anders, heb zelfs rotsen gezien. Steeds meer stenen huizen, het lijkt ook dat de mensen minder vriendelijk zijn.

Bij hotel Koppling aangekomen moest de bus een zeer krappe scherpe bocht nemen en schudde heen en weer, zelf moesten we de telefoonkabels omhoog houden om er onder door te kunnen.

Sleutels werde uitgedeeld, onze kamer leek wel een bruidsuite met dat doek om het bed ,heerlijke douche en ook nog een zitgedeelte.

Fris en  fruitig schoven we aan aan bij  het buffet.

20.30 ging bij ons het lichtje uit in een zacht bed met veel teveel warme dekens, ws de rede dat ik niet zo snel de slaap kon vatten. lekker hoor een zachte ondergrond om te slapen, wc en douche bij de hand heerlijk.

het was een lange lange reisdag geweest.