20-09-2015 Shigatse-Gyantse.

De busreis naar Gyantse zou maar 3 uur duren maar duurde uiteindelijk veel langer. We gingen weer met twee bussen en de agent op weg. Al vrij snel nam de chauffeur een verkeerde afslag en reden we over een zandpaadje  tot we voor een diepe kuil met water stonden, er werd hier nog aan de  weg gewerkt en er was geen doorgang mogelijk, de agent en de gids gooien even een steen in het water om te kijken of het ondiep genoeg was om doorheen te rijden , je kon op je klompen aan voelen en zien dat dat niet mogelijke was. Na veel steken de bus gekeerd en verder over de snel weg. Onderweg werden er verschillende stops ingelast omdat we te snel waren , nou ja mooie foto momentjes en even de beentjes strekken is niet verkeerd. Tussen half twee en drie lunchten we, Peter had van te voren gereserveerd in een gelegenheid met van alles wat, het was weer een aangename ervaring en onwijs veel. We kwamen aan in een prachtig luxe hotel zo een mooie hebben we nog niet gehad. zie de foto’s. Na het inchecken zijn we weer naar een klooster gegaan, de laatste, ook hier weer met uitleg van de gids, hier zijn 99 tempel kamertjes met elk een Boeddha, wij hebben ze niet alle 99 bezocht. Er werd gewerkt aan het klooster een soort van renovatie of restauratie, wel op een aparte manier, het gebeurt door een aantal zingende groepen mensen die beton kloppen, als een groep klaar is met zingen dan moet de andere groep aan het werk en vise versa. Ze doen iets met keitjes ,zand , olie , cement of zo , vandaar dat de vloeren vettig aanvoelen, het klinkt allemaal heel vrolijk.

Peter had ook nog een bergklim/wandeling naar het fort op het programma staan, dit duurde ruim een uur en was super mooi om te doen, een geweldig uitzicht op de stad en de bergen. Geen spijt dat we hieraan mee deden. Alleen ging het fort net dicht toen we boven waren, ach ja soms zit het mee en soms zit het tegen.

Op de terug weg zagen we dat er in de staat waaraan het hotel lag heel veel kappers hun toko hadden en Jan kon eigenlijk wel een knip beurtje gebruiken.. Nadat we gedineerd hadden waren de kappers nog open .We stapten een willekeurige kapper binnen en vroegen of we geholpen konden worden. Dat kon en Jan moest naar een kamer achterin de winkel, daar stonden vier ligbanken met daaraan vast een waskom, Jan moest gaan liggen tussen de andere mannen en na een hoop gegiechel werd zijn haar gewassen en het hoofd gemasseerd dit nam  nogal wat tijd in beslag, ze bleef maar masseren. Ik keek toe samen met een jong meisje die direct selfies met mij erop wilde maken , ik heb toen ook maar een selfie met haar gemaakt. Een gesprek in het engeld was niet mogelijk ,we kwamen niet verder dan elkaars leeftijd en maar giebelen en naar Jan kijken. Ondertussen was Jan zn haar klaar om geknipt te worden en ook daar nam de kapper zijn tijd voor, was grappig om te zien hoe zorgvuldig het ging en ik moet  zeggen hij knipte precies hoe Jan het zei. Ik zat op het bankje en maakte foto’s, en ik liet ook maar wat foto’s op mn mobiel zien en maar giebelen, Na afloop moest Jan natuurlijk ook op de foto en werden er pittig wat selfies gemaakt. De kapsalon lag trouwens vol me haar en er stond een enorme bak met natte handdoekjes ik denk dat er pas aan het einde van de dag geveegd en opgeruimd wordt, heel bijzonder.